Luc Rullens (23) nieuwe fractievoorzitter CDA Drimmelen

Afgelopen donderdag was het de laatste raadsvergadering voor Riekje van Vugt uit Lage Zwaluwe, na zes jaar raadslid te zijn geweest voor het CDA Drimmelen. Donderdag 2 juli zal haar opvolger, Luc Rullens uit Made, officieel worden beëdigd en zijn plaats innemen als fractievoorzitter van de partij.

Wij spraken met Riekje en Luc in een informele setting, waar automatisch de leukste gesprekken ontstaan. Zeker met mensen zoals zij; welbespraakt, weloverwogen en losjes. Niet het stijve politieke imago, maar het soort persoon dat zelf tussen de mensen staat. Zij is inmiddels de 50 gepasseerd (het precieze jaartal hebben we niet gevraagd, red.), hij is pas 23. We keken met haar terug op haar jaren als raadslid in de gemeente Drimmelen, we blikken met hem vooruit op de toekomst.

Riekje van Vugt woont al meer dan 20 jaar in Lage Zwaluwe, maar komt oorspronkelijk uit Gelderland. Haar man, Ben, is een echte Brabander en Lage Zwaluwe vonden zij dé plek bij uitstek om hun kinderen op te laten groeien. “En nog steeds. Ik vind Lage Zwaluwe echt een mooi dorp, zeker voor kinderen om daar op te groeien. Mijn kinderen zijn inmiddels zelfstandig, de laatste vliegt binnenkort uit. Het is tijd voor Ben en mij om de volgende stap te zetten. In het najaar zullen we daarom buiten de gemeente gaan verhuizen. Ik blijf wel in Brabant en ik blijf mijn baan bij SWO Drimmelen behouden. Dus jullie zien me gewoon nog hier en daar langs komen hoor”, vertelt Riekje breed lachend. In 2014 werd Riekje gemeenteraadslid, een gebeurtenis die eigenlijk stomtoevallig was. “Ik reageerde op een oproep om meer te weten te komen over de lokale politiek. Toen ik in Drimmelen kwam wonen, kende ik natuurlijk helemaal niemand. Ik wilde me dus best wel oriënteren. Achteraf bleek het een oproep van het CDA te zijn en was ik de enige die had gereageerd. Ik werkte toentertijd bij het SOVAK in Terheijden, waar ik hier en daar wel hoorde dat bij bepaalde zaken en plannen de gemeente een flinke vinger in de pap zou hebben. Ik ben altijd politiek geïnteresseerd geweest, dus toen het CDA me vroeg om gemeenteraadslid te worden, dacht ik bij mezelf: ‘Dit moet ik gewoon doen’. Ik kwam op nummer 2 op de lijst, met Sjaak van Schie op nummer 1. Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2018 was ik het die zijn plaats overnam. Achteraf was het wel spannend hoor, mijn gezicht zo groot op al die borden, dat is eigenlijk helemaal niks voor mij!”, lacht ze.

Terugkijkend op haar periode als gemeenteraadslid, vond Riekje de periode rondom het asielzoekerscentrum het heftigst en het leerzaamst. “Wij wilden ons hard maken voor een opvang voor statushouders, maar vanuit het college kwam toen toen het plan voor een AZC. De commotie die onder de inwoners ontstond vond ik enorm heftig. Zelfs tot aan mijn voordeur aan toe, waarbij mensen uitspraken deden als: ‘Als er een AZC komt dan doe ik dit of dat’ of ‘Prima een AZC, maar niet in mijn dorp’. Ik schrok daar enorm van, die mensen moesten toch gewoon geholpen worden? Van die hele periode heb ik zoveel geleerd, maar het was ook ontzettend ingrijpend.” Op de vraag waar ze het meest trots op is, kan Riekje een relatief simpel antwoord geven: “Het welkomstpakketje voor mensen die nieuw in de gemeente komen wonen. Dat klinkt heel suf, maar toen ik hier kwam wonen, kreeg ik alleen een simpele brief op de mat. Nadat ik mijn motie indiende voor een warmer welkom en die motie werd aangenomen, werd binnen een paar weken het eerste pakketje bezorgd. Dan heb je direct plezier van je motie, terwijl dingen in de politiek soms ook heel lang kunnen duren. Dus dat welkomstpakketje was echt leuk.”

Vooruitkijkend samen met Luc begint Riekje over een respijthuis voor mantelzorgers. “Op dit moment loopt er een onderzoek naar de mogelijkheden voor een respijthuis, of misschien wel meerdere. In een respijthuis kunnen mantelzorgers bij wie het thuis even allemaal teveel wordt, zich terugtrekken. Even de rust pakken met een kop koffie of een ander praatje. En als het mogelijk is, staat er zelfs een bed klaar voor een goede nachtrust. Ik hoop dat Luc daar verder aan wil werken, ik denk dat zo’n soort thuishonk voor mantelzorgers heel belangrijk is. Luc knikt en vult aan: “Daar ga ik zeker mee verder.”

Luc is pas 23 jaar oud maar heeft al een behoorlijke CV. Zo was hij pas 8 jaar oud toen hij misdienaar werd in de Bernarduskerk, iets waarvan hij zelf zegt: “Een vriendje van mij vroeg of ik dat met hem wilde doen. Als 8-jarige vond ik alles leuk, dus deed ik dat. Ik ben er altijd blijven hangen en ik heb daar vrienden voor het leven gemaakt. Ik ben nog altijd lector in de kerk (de lector is verantwoordelijk voor het voorlezen van bepaalde teksten uit de Bijbel, red.) en doe dat met veel plezier.” Sinds zijn 16e jaar is Luc actief bij carnavalsstichting De Mayenèrs, waar hij inmiddels in de commissies van het sauwelen, jeugdsauwelen en kapellenfestival zit. Hij vertelt: “Met alle respect, maar heel vroeger was de Raad van 11 een ouwelullenclubje. De Raad is in de loop der jaren steeds meer verjongd en toen ik lid werd, nam ik ook weer een aantal vrienden mee, en zo verder. Inmiddels kunnen we wel zeggen dat als de Raad van De Mayenèrs ergens binnenkomt, het een écht feestje is. Het is onwijs leuk, maar je moet er natuurlijk wel iets voor doen”, aldus de geboren en getogen Mayenèr.

Naast zijn inzet in het verenigingsleven, moet er natuurlijk ook nog gewerkt worden. “Tijdens mijn studie voor leraar geschiedenis, raakte ik bekend met studentenpolitiek en na verloop van tijd mocht ik penningmeester worden bij ISO, Interstedelijk Studenten Overleg.” Het ISO is de grootste landelijke studentenorganisatie van Nederland en behartigt de algemene belangen van bijna 750.000 studenten aan universiteiten en hogescholen. Hiervoor liep Luc al regelmatig in Den Haag rond en raakte hij gefascineerd genoeg om te blijven hangen. Ongeveer een maand geleden belde het landelijke CDA hem, met de vraag of hij niet de persoonlijk assistent van Tweede Kamerlid Pieter Omtzigt wilde worden. “Ik wist even niet wat ik hoorde”, lacht Luc. “Ja, dat is natuurlijk echt super gaaf en ik heb meteen ‘ja’ gezegd. Toen wist ik al dat Riekje zou stoppen als fractievoorzitter en dat ik haar plaats in mocht nemen, dus ik ben zowel met de Drimmelense als met de landelijke CDA goed in gesprek over de combinatie van beide. Ik hou er niet van om dingen halfbakken te doen, dus ik ga er 100% voor.”

Vooruitkijkend naar de toekomst, vertelt Luc dat hij, naast het respijthuis voor mantelzorgers, zich ook wil verdiepen in de woonmogelijkheden in Drimmelen. “Ik wil dat jonge mensen die hier opgegroeid zijn, als starters in de gemeente kunnen blijven, maar ik wil ook dat oude mensen die hier hun hele leven gewoond hebben, hier moeten kunnen blijven wonen. Ik vind het onwijs schrijnend als bijvoorbeeld mijn oma, die haar hele leven lang in Made heeft gewoond, weg zou moeten uit het dorp, omdat er geen plaats is in de verzorgingshuizen of aanleunwoningen. Je ziet vaak dat oude mensen in veel te grote huizen wonen en jonge mensen vaak in te kleine. Ik wil onderzoek doen naar een soort van kruisbestuiving of de mogelijkheid om te ruilen en de inwoners hierin zelf mee te laten denken.”

Op de vraag of beiden nog iets kwijt willen aan de inwoners, wordt er even nagedacht. Tot Riekje het woord neemt en zegt: “Hoe ik in de politiek ben terecht gekomen, was toevallig, maar is één van de leukste dingen die ik ooit heb meegemaakt. Mensen vinden ‘de politiek’ vaak iets vaags en saais, maar wij staan open voor een gesprek. Zoek ons gerust eens op, vraag ons waaróm wij dit zo leuk vinden, spreek straks Luc ook gewoon eens aan. Wellicht wordt ook jouw interesse gewekt en is de gemeentelijke politiek het leukste dat je ooit is overkomen.”

Wij danken Riekje en Luc ontzettend voor hun tijd en openhartigheid. Wilt u in gesprek komen met Luc, kijk dan eens op www.cda.nl/noord-brabant/drimmelen/contact.