De Acht van Femke: Zindelijk worden

Elke 2e en 4e woensdag van de maand praat Femke u bij in de Acht van Femke over allerlei dagelijkse beslommeringen in of om Drimmelen. Vandaag: Zindelijk worden.

In een nieuw jaar, kijk je vaker vooruit dan terug. Dat doe ik ook hoor. De jongste gup van mij, altijd in januari jarig dus na nieuwjaar, geen tijd om achterover te leunen. Nee joh, hup gelijk door met zijn verjaardag. In december hielden wij altijd al rekening met kadootjes: wat voor sint, wat geven we dan met kerst. Wat overbleef van de verlanglijstjes kwam met zijn verjaardag. Lang leve Corona, ook de derde is jarig in coronatijd (logisch dat we allemáál jarig zijn in coronatijd, bijna een jaar aan de gang al). Geen stress of zoiets dat iedereen kan zitten in je huis, tot twee tellen is een makkie. Zoveel stoelen heb je allicht. Maar daar wilde ik het niet over hebben, dus even terug…..Ik besef dus dat de jongste al 14 jaar wordt. Automatisch denk je dan ook terug aan de tijden dat ze geboren werden en zo kwam ik uit bij zindelijk worden. Man toch, echt…dat vond ik dus de grootste opgave….herken je dat? De kids kozen altijd een moment uit om zindelijk te worden als het jou nu nét niet lekker uitkwam. Maar ja ooit zei iemand: ‘als ze dát moment kiezen, moet je dát moment pakken, anders lukt het niet meer!’ Dus zo verging het ook mij…..Bij de eerste, begon ik enthousiast, allerlei tips van het consultatiebureau meegenomen. Nieuwe onderbroekjes want ja, die zouden ze vast niet vies willen maken. Beloningsstickers klaar en bij 5 stickertjes een snoepje of iets anders lekkers, applaus(neem van mij aan, aardig mijn handen stuk geklapt), potjes overal, in der blote billen laten lopen, je probeert van alles.

Of de tips van het consultatiebureau, ik zat toen in Terheijden, nog niet genoeg zijn, heb je ook natuurlijk de goedbedoelde ervaringstips van familie en vriendinnen. Die drie van ons kozen altijd hét moment uit als ik net bevallen was van de volgende…..De een zei: ‘Lekker veel tijd!’ Nou geloof mij, met een derde binnen 4 ½ jaar, echt niet veel tijd. Oud omaatje zei dan: ‘ach meid, niet doen, is gewoon aandacht’. Ja lekker is dat als je ook hoort dat je dát moment moet pakken want anders…..De hormonen gieren ondertussen dan ook nog door je lijf! Zit je net borstvoeding te geven,….mama, plassie doen….., kleintje in bad,…mamaaaaa, poepuhhhhh,…..zit je eindelijk zelf eens op de wc en denk je 1 minuut rust,…. Mooi niet, overstroming in de gang! Te laat. Dan komt het moment, thuis gaat het allemaal goed, dat je de eerste keer naar buiten gaat, mét je kind zónder luier. Sommige ouders gaan dan toch een luier aan doen. Ik nooit gedaan, vond dat je dan geen vertrouwen geeft aan je kind. Als ze het kunnen, kunnen ze het en anders,….gaat het mis…lekker belangrijk! Ik weet nog precies wat de eerste keer bij ons was. Het was mooi weer, dus tijd voor de kinderboerderij in Terheijden. Op de fiets naar kinderboerderij vlakbij Sovak, daar zat hij toen nog. Leuk plekje met dieren en er viel ook wat te spelen, kort broekje aan en vol van vertrouwen. Top ochtend maar net ietsjes te lang….haha, dus met natte broek vlug terug op de fiets. Ook niks mis mee…..Met plas nog te overzien, poepen wordt toch een ander verhaal.

Een van mijn kinderen kon altijd op commando poepen, da’s toch handig. Hij was altijd dol op naar buiten gaan, hup, eerst poepen dan! Op het kinderdagverblijf, hij zat bij Bibelot in Terheijden, vonden ze dat toch wat raar. Maar ging altijd goed. Weet je…na al die jaren luiers in alle maten, op alle tijden van de dag, in alle geuren en kleuren, ook qua inhoud, ga je het toch gewoon bijna missen. Wij hebben een feestje gemaakt en geproost op luiervrij te zijn na 7 ½ jaar. Het kost wat, die luiertijd, dus een lekker etentje kon er wel van af.

Hoeveel onderbroeken, die de kinderen vast niet wilden vies maken, heb jij weggegooid?