Na 7 jaar is de cirkel rond; ik draag KijkopDrimmelen over

Lieve volgers van KijkopDrimmelen,

Daar is dan het moment. Het moment waarvan velen van jullie waarschijnlijk al verwacht hadden dat dit zou komen, maar waar ik zelf nog heel lang over getwijfeld heb. Ik schrijf nu mijn allerlaatste nieuwsartikel voor dit platform. Ik ga ermee stoppen. Zes jaar lang heb ik me vol overgave ingezet om KijkopDrimmelen groot te maken. Dat is gelukt, samen met mijn vader hebben we het grootste digitale nieuwsmedium in Drimmelen gecreëerd. Mensen waren blij om ons te zien, wij waren blij om jullie te zien. Altijd op pad, met onze gele kijkop-bolide met loep op het dak, gemaakt door C.V. De Koeckebackers uit Wagenberg, foto’s maken, anekdotes noteren, artikelen schrijven en herinneringen vastleggen voor jullie en zeker voor onszelf. Zes jaar lang is KijkopDrimmelen van ons samen geweest, Johan en Ellen, Ellen en Johan, altijd één team. Mijn teamgenoot is me een jaar geleden ontvallen en dus heb ik lang nagedacht over of ik dit wel alleen wil en kan doen. Alle meningen van mensen die me de afgelopen maanden hebben aangesproken, heb ik daarbij meegenomen. ‘Je kan het wel alleen’, ‘Je moet het gewoon gaan doen’, ‘Jij bent KijkopDrimmelen’. Klopt waarschijnlijk allemaal, maar het is nu eenmaal het simpele feit dat ik het niet alleen WIL doen. KijkopDrimmelen is iets van ons samen, dat wil ik heel graag zo houden. Ik kijk nu terug op zes jaar vol met dierbare momenten, plezier, iets waar ik o, zo trots op ben. En dat wil ik koesteren.

De kracht van KijkopDrimmelen was het lokale, wij waren op al die plekken waar ‘grotere’ media niet waren. De postbode die na 25 jaar trouwe dienst stopte, een 8-jarig meisje die haar lange lokken doneerde aan stichting Haarwensen, vier of vijf generaties in één gezin en de gouden, diamanten en briljanten huwelijken. Maar ook voor rellen waren we niet bang, zeker de gemeente heeft het vaak moeten ontgelden en zag ons liever gaan dan komen. Van der Vlist werd een beruchte naam op het gemeentehuis, van ‘Koop Lokaal’-borden die niet lokaal waren ingekocht tot blunderen met zonnevelden en verkeersmaatregelen. Eerlijk is eerlijk, dat waren grotendeels mijn vaders onderzoeken. Hij beet zich als een piranha vast in zulke zaken, zocht alles tot de bodem uit, liet het mij dan lezen voor goedkeuring en dan publiceren, de wereld inslingeren, wachtend op reactie. Tegen alles aanschoppen, daar was hij goed in en dat vond hij leuk. Ik liet hem in zijn kracht, maar heb regelmatig wat zinnen genuanceerd of zelfs geschrapt. Vond hij helemaal niet erg, ik mocht dat. Wij waren immers één team.

Hoe KijkopDrimmelen verder gaat, dat zal vanzelf moeten blijken. Er is iemand die zijn interesse heeft uitgesproken om het voort te zetten. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat het hetzelfde lokale platform blijft zoals wij het hebben opgebouwd. Daar ligt immers een enorme kracht, een groot speelveld ligt voor de ‘nieuwe generatie’ open, zolang diegene maar dichtbij het volk blijft. Luister, observeer en spreek, dat zijn de drie tips die ik mijn opvolger wil meegeven.

Dan rest mij niets meer dan al die geweldige mensen die ik in de afgelopen jaren heb mogen ontmoeten, heel erg te bedanken uit het diepst van mijn hart. Dank dat ik bij jou over de vloer mocht komen, dank dat je je verhaal met me hebt gedeeld, dat ik je op de foto mocht zetten en dank dat je me hebt vertrouwd in het schrijven van een verhaal over jouw leven en jouw moment. Grote dank ook aan al die bedrijven die het vertrouwen in me hebben gehad, of het me enorm gegund hebben. Dankzij jullie heb ik die zes jaren kunnen doen wat ik wilde doen, haalde ik daar tevens een inkomen uit en hebben papa en ik het goed gehad. Dank aan alle verenigingen ook, die ons keer op keer uitnodigden om een spotlight te werpen op jullie activiteiten. Van sport tot carnaval en van muziek tot cultuur, ik heb genoten van ieder van jullie!

Tot weerziens!
Ellen